Aquaduct van Ferreres of Pont del Diable

<header> <p style="text-align: justify;"><strong>Het Ferreres-aquaduct,</strong>&nbsp;ook wel&nbsp;<strong>Pont del Diable</strong>&nbsp;genoemd, is een werk van Romeinse waterbouwkunde, waarschijnlijk gebouwd in de 1e eeuw na Christus om de watervoorziening van Tarraco te garanderen, in een tijd van stedelijke expansie en toenemende betekenis als provinciehoofdstad. De brug maakt deel uit van het lange Francol&iacute;-aquaduct, dat water naar de stad transporteerde via een kanaal (specus) met een zeer gecontroleerde helling. De constructie valt op door de twee rijen halfronde bogen, met een lengte van 217 meter en een maximale hoogte van 27 meter.</p> <p style="text-align: justify;">In de loop der tijd is de&nbsp;<strong>Pont del Diable</strong>&nbsp;een erfgoedsymbool geworden vanwege zijn monumentaliteit, staat van onderhoud en de zwaarte van de legendes die ermee gepaard gaan. Het landgoed werd in de 19e en begin 20e eeuw verfraaid door de gebroeders Puig i Valls, die er een romantische tuin aanlegden met pedagogische en milieubewuste doeleinden. Het monument, dat sinds 2000 is uitgeroepen tot Cultureel Erfgoed van Nationaal Belang (BCIN) en op de Werelderfgoedlijst van UNESCO staat, is vandaag de dag een van de meest emblematische elementen van het archeologische complex van Tarraco.</p> </header>